Poprawna samoocena i umiejętność przewodzenia grupie
Samopoznanie opiera się na sadach człowieka o sobie, na poznaniu cech własnej osobowości i ich wartościowaniu. Samopoznanie nie jest nigdy pełne i podlega ciągłym przewartościowaniom w miarę rozwoju osobowości i ich wartościowaniu. Samopoznanie nie jest nigdy pełne i podlega ciągłym przewartościowaniom w miarę rozwoju osobowości i zdobywanego doświadczenia. Jedną z podstaw wartościowania jest porównywanie siebie z innymi, swoich cech z ich cechami. Trzeba więc obserwować ludzi i ich zachowania według z góry powziętego planu w określonym celu. Przykładowo, jeśli interesują nas zachowania i umiejętności przewodzenia (kierowania) grupie, trzeba przyjrzeć się wnikliwie, jak postępują osoby, którym się to udaje, i spróbować określić, co maja wspólnego i czy ich cechy możemy rozwinąć u siebie. Istotny wpływ na formułowanie sądów człowieka o sobie ma wrażenie, jakie czyni on na innych osobach, i jak jest przez nie oceniany. Dotyczy to również wiedzy o skutkach swego działania, opartej na informacjach drugiej osoby: jak ona postrzega to działanie lub jakie przeżycia w niej wywołuje. Poprawna samoocena ma duże znaczenie dla własnego rozwoju. Poznanie możliwości rozwojowych daje szanse wpływu na bieg własnego życia. Wiele osób tej szansy nie wykorzystuje.